Review for Een Pony op driehoog

Review for Een Pony op driehoog

Tja, ik had het kunnen weten. Het vorige Dierenridder boek vond ik ook niet echt top (heb hem ook niet uitgelezen). Maar ik had toch wel iets van hoop voor dit boek. De blurb klonk wel grappig, en natuurlijk de illustraties van Mark Janssen, die zijn altijd leuk!

Maar ja, sorry, maar gewoon nee. Ik weet dat die ma nooit thuis is blijkbaar hoor, maar hoe heeft ze niet door dat er een pony in haar huis woont? Iedereen in de omgeving ruikt en hoort dat beest, maar moeders niet? Denkt ze nou echt dat het een buurman is? En ze komt ook nooit in die kamer of zo? Wat? Sorry, als ik vreemde geluiden hoor in mijn huis ga ik toch eventjes kijken.

Dan heb ik het nog niet over dat dat beest ook nog plast, um, tja, dat zal nooit meer uit dat tapijt komen, en dan wil ik niet eens weten of het doorlekt. Bah! Lekker dan. Zal de verhuurder blij mee zijn zeg. Gelukkig ruimt die meid zelf de poep op, maar dan nog, dat zal er ook niet even meer uitgaan als die geur eenmaal in de vloer zit. Jakkie!

Ik vond het ook wel zielig voor de pony. Het zijn Dierenridders en ondertussen schuiven ze het arme beest in een kleine kamer met amper iets te doen. Zielig! Je weet toch dat dit gewoon geen goed idee is voor zo’n groot dier. Die moet vrijheid hebben, en dat vindt ie echt niet op 3 hoog.
En in plaats van dan een goede, nieuwe baas te vinden verkopen ze haar maar gewoon, en natuurlijk gaat dat mis. Wat een dombo’s. 😐 Wat dachten jullie dan? Dat het goed zou gaan in één keer? Hahahahaahahahahaahahhahaha. Oh wat grappig.

En sorry, een pony op een skateboard? Dat geloof ik nog minder. Pony’s zijn echt geen lichtgewichtjes zoals mensen, zo’n skateboard overleeft dat echt niet. Zelfs mijn vriend vond dat te magisch.

Natuurlijk een happy end. Waarom ook niet. Kinderen straffen voor stommiteiten is ook zo 2000 of zo.

En ja, ik ben niet meer de leeftijdsgroep, maar ik weet nog vrij goed dat ik me vroeger als kind ook best ergerde aan dingen die gewoon niet kunnen, die gewoon te vreemd zijn om te kloppen. Als het nou een fantasie boek was, ja, dan was het een ander verhaal, maar dit is geen fantasie verhaaltje (ook al lijkt het gegeven alle dingen die niet kunnen er wel op).

Ik heb toch hem uitgelezen, ik had natuurlijk makkelijk NEE kunnen gaan, maar ik was geinteresseerd of die kinderen nog iets van consequenties zouden krijgen, maar ik had het kunnen raden, natuurlijk niet. En ik was ook nog nieuwsgierig naar de pony, ik hoopte voor een goede einde voor haar in ieder geval.

Leuke illustraties, maar tja, dat wist ik al vanaf het begin. 😛

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *