Review for Het lastige leven van Léa Olivier

Review for Het lastige leven van Léa Olivier

Drama, drama, en nog eens drama. Heb ik al drama gezegd?

Ik zag dit boek bij bibliotheek #3 en dacht: “Ach, waarom ook niet?” Ik heb eens het eerste boek in deze serie geprobeerd (de normale boeken) en ik vond het vreselijk. Maar, ik had hoop dat ik het boek misschien beter zou vinden in graphic novel formaat. Goed nieuws, ik heb het boek uitgelezen.. slecht nieuws, het was afschuwelijk.

Waar zal ik eens beginnen? Het begon nog best leuk. Léa verhuisd naar een nieuwe stad, goed, dat is misschien niet té leuk, maar het was wel erg leuk dat ze ging proberen het contact tussen haar vrienden te houden. En dat maakte het boek ook geinig om te lezen. We zien haar berichten aan haar beste vriendin, we zien berichten aan haar (ex-)vriend Thomas.

Maar ja, het gaat al gauw bergafwaarts. Je kunt je voorstellen dat het niet al te goed gaat met een lange afstandsrelatie, en het helpt ook niet dat beide karakters niet goed zijn in communicatie. Léa is wantrouwig en wil veel contact, Thomas is relaxed en is niet zo van het contact. Je kunt al raden hoe dat escaleert en hoeveel drama daar bij komt.

En dan heb ik het nog niet over Léa nieuwe school. Ze heeft al 2 jongens die ze leuk vindt. Alex en Eloi. Ja, ja, en raadt eens? Ze kan niet kiezen! Ze vindt het contact met Thomas (want dat komt er ook nog bij) ook nog fijn. En dan moet ze opeens kiezen uit de leuke Eloi (ook al zag ik persoonlijk niet wat ze in hem zag, vooral toen hij blijkbaar niet wilde snappen dat ze het best leuk vond toen hij onverwacht op de stoep stond, maar ja, dat het niet eerlijk was voor haar vriendinnen (want het was eigenlijk een meidenfeestje)) en de leuke Alex (die blijkbaar niet snapt hoe vriendschap werkt bij een meisje). Je weet al vrij vroeg wie ze ECHT leuk vindt, maar ja, de drama gaat maar door want ze blijft bij Alex, en ze vindt hem ook erg leuk. Ik zat echt enorm te zuchten. En die meid maar niet snappen dat ze moet kiezen. Je kan niet van de ene naar de andere hopsen als het even niet lekker gaat met een van de jongens. Bah.

Heb ik je al verteld van alle drama? Niet alleen tussen Léa en haar vriendin, maar ook die van haar vriendin. En ook van haar oude vriendinnen en nieuwe vriendinnen. Mijn hemel. Het was af en toe alsof ik een hele slechte soap/tv drama aan het kijken was. Als je dacht dat het niet dommer kon… dan gebeurd er wel iets wat alles nog idioter maakte. Niemand kan zich normaal gedragen in deze boeken. Waarbij normale mensen gewoon praten als er iets gebeurd, gaan deze dames een dramafest houden, schreeuwen ze, zijn ze onredelijker dan een kat, en ik kan nog wel even doorgaan.

Ik vond het hilarisch dat de twee popi-jopi meisjes zo op elkaar leken dat ik vaak niet wist wie er nu weer aan het praten was. Ik heb zelfs op een punt teruggebladerd om zeker te zijn dat dit die meid was en niet die andere. 😛 Het helpt ook niet dat ze allebei afschuwelijk zijn.

Zoals dat plagiaat gedoe? Hoe kan iemand die er NET is jouw verhaal plagiëren? Bedoel maar, ze was er niet eens toen die wedstrijd er was, en ze weet waarschijnlijk niet eens van. En dan de reactie van de club. Die vond ik ook maar belachelijk. Dat ze maar meteen de kant van die popi nemen in plaats dat ze onderzoek doen en misschien Léa proberen te helpen.

Léa gedroeg zich veel te vaak als een diva/klein kind. Ze had allerlei verwachtingen van iedereen, en oh wee als iemand zich anders gedroeg.

Er waren maar een paar stukjes waar ik mee in kon komen. Zoals de onzekerheid, dat herken ik, dat had ik ook op die leeftijd. Het gewicht probleem (word ik dikker of is het de puberteit/groeien). Pesterijen. Dus ja, er zijn  stukjes die niet nep zijn, die vol met drama zitten, helaas zijn ze er erg weinig.

Wel een leuke tekenstijl, kleurrijk en ik vond de karakters goed getekend.

Maar ja, helaas is dit dus niet wat ik wil lezen. Overdreven gedoe, stereotypes overal, een van mijn meest gehate tropes in YA (love triangles/of hoger), vreselijke karakters. Het is jammer, het idee (meisje gaat verhuizen naar nieuwe plek en probeert contact te houden met vrienden) was leuk.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *