Review for De trein naar Onmogelijke Bestemmingen

Review for De trein naar Onmogelijke Bestemmingen

Een heerlijk en magisch boek met postpakketjes, trollen, slechteriken, een vleugje mysterie, spannende achtervolgingen, en meer!

Voor een keer eens wat anders. Ik heb dit boek in het Engels geprobeerd en ik vond het helemaal niks, maar nu heb ik hem in het Nederlands gelezen en vond ik hem geweldig. Normaal is dit totaal andersom. Engels is altijd een hit, en als ik een boek in het Nederlands lees dan vind ik vaak de vertaling niet leuk.

Net als mijn vorige review ga ik dit review in goed/niet zo goed formaat neertypen.

Goed!
-Dat er een posttrein bestaat die door verschillende bestemmingen gaat om pakketjes en post rond te brengen. Oh, en praatjes te houden met verschillende bewoners. Het lijkt me heerlijk om op de trein te werken, al is het behoorlijk gevaarlijk op tijden (als we immers de trollen moeten geloven die vroeger hebben gewerkt, al lijkt het alsof het ook op tijden wel een beetje eigen schuld dikke bult was).
-De trein zelf was echt prachtig beschreven (en ook op de illustraties zag ie er erg leuk uit). Ik kon me zo in de trein wanen. Gezellig met Wilbert praten over pakketjes en waar de post nu weer heen moest. Hoi zeggen tegen Ursel en zien hoe ze alle fusiebananen in de oven gooit. Hallo zeggen tegen Stronk en hopen dat hij in een goede bui is. Heerlijk!
-Fusiebananen. Moet ik meer zeggen?
-Ursel en Stronk. Eerst vond ik ze allebei erg afstandelijk, maar hoe verder het verhaal ging hoe verder ik ze helemaal geweldig vond. Vooral Ursel kreeg een plekje in mijn hart, wat een topbeer was dat zeg.
-De Onmogelijke Bestemmingen. We hebben nog genoeg te zien, maar we hebben er een aantal gezien en ik vond ze allemaal heerlijk en leuk om over te lezen. We zijn onderwater gegaan en ontmoeten ontdekkers, we zijn naar de beide torens gegaan, we hebben de trollen gezien (en ja ze wonen onder een brug!!), ik heb genoten, en ik had ook gewenst dat we er nog meer zouden zien, want ik wil al deze bestemmingen zien!
-Dat Suzy zo stoer was (en slim). Ja, ze maakte wat stomme beslissingen, maar ze was voornamelijk erg dapper en ik vond het super dat ze gewoon besloot om met de trein mee te gaan. Om gewoon het eens te bekijken. De meeste kinderen zullen misschien niet zomaar op een steeds snellere trein springen, maar Suzy doet dat wel.
En ik vond het ook leuk dat ze, ondanks dat ze niet altijd de juiste waren, toch koos om iemand te helpen. Al bracht dat soms anderen in gevaar, ze wilde het toch proberen. Ze wilde toch iemand de kans geven.
-Wat er nou aan de hand was in de Ivoren Toren/Heer Meridiaan. Ik had al een vermoeden, en dat werd alleen al versterkt met elk ding dat we lezen. Er zijn genoeg hints, want ja, we zien ook gebeurtenissen die zich plaatsvinden in de Ivoren Toren. Natuurlijk blijft het spannend en de schrijver heeft ook genoeg twists en turns bedacht dat het niet meteen duidelijk is en dat het tot het moment supreme spannend blijft. Heerlijk! Goed gedaan!
-Het: “De computer zegt van niet niet.”
-De illustraties. Ze waren geweldig en ik genoot enorm van ze, echt een prachtige stijl die perfect bij het verhaal past.
-Dat je haar geel wordt door de bananen (zoals dat Suzy op een gegeven moment dus gele plukjes had in haar haar).
-Crepuscula. Ja, ze is in een zin de slechterik, maar ik kon het niet helpen om haar te mogen. Ze had iets over zich waardoor ik haar toch mocht. Ik was erg geinteresseerd in haar krachten en wat zij doet in haar toren.
-De cover. Zo leuk gedaan!
-Het einde. Het maakte me erg blij, maar ook verdrietig.

Niet zo goed:
-Frederik. Wat een kwallebal was die jongen. Echt, zoveel dingen hadden voorkomen kunnen worden als HIJ gewoon eens eerlijk was. Maar nee, hij liegt, maakt verhalen nog beter, en hij blijft maar zeggen hoe geweldig ie is. URgh. Sorry ik had meerdere momenten dat ik die sneeuwbal uit Suzy’s handen wilde rukken en gewoon tegen de vloer wilde smijten. Wat een vreselijk persoon. Ik kan me voorstellen dat zijn ouders het ding deden dat ze deden in het boek.
-Het natuurkunde/fysica gedoe. Urgh. Echt, dat was het saaiste vak van mijn middelbare school, dus ik was echt soms met mijn ogen aan het rollen om de hoeveelheid fysica die we hier in dit boek voorbij zagen komen. Geef mij maar fuzzica dat klonk bergen interessanter dan fysica. 😐

Oh, en iets wat ik niet goed/minder goed vond, maar wat wel opviel. Waarom heeft niemand Suzy eens wat normale kleding gegeven? Kom op, ik weet zeker dat iemand kleding heeft voor haar zodat ze niet in haar pyjama en ochtendjas hoeft rond te banjeren. 😛

Een foutje dat ik ontdekte, op pagina 298/299 zien we dat de trein de Ivoren toren bereikt. MAAR, gegeven alles zou de trein al in stukjes of bijna uit elkaar moeten vallen. En dan is er nog dat de W.R.M en de wagon. Die bestaan niet meer. Die zijn achtergelaten in de Trollenstad door Suzy zodat ze sneller konden zijn.

Maar ik zou dit boek zeker aanraden! Echt een superleuk en magisch boek. Kinderen en volwassenen zullen het verhaal (en de karakters, wel behalve Frederik natuurlijk) heerlijk vinden.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: