Review for De school van magische dieren

Review for De school van magische dieren

Een magisch verhaal over een klas in een hele normale school die allemaal een magisch dier krijgen.

Ik kon dus het boek niet laten liggen, wat klonk dit heerlijk zeg. Ik wil ook wel een magisch dier, iets wat alleen ik (en natuurlijk de anderen in de klas) kunnen zien. Plus, het dier kan praten! Ik vraag me af wat voor dier ik zou krijgen want zover lijkt het dat de dieren erg goed passen bij de persoonlijkheid van het kind. Ik kan natuurlijk niks verklappen want dan weet je wat voor dier de kinderen krijgen, of in ieder geval de 3 kinderen in dit boek. Ik gok in andere boeken dat we andere kinderen krijgen.

Ook leuk dat we zien hoe de eigenaar van de winkel zijn dieren vindt en wat voor dieren hij heeft. Het is echt een interessante man en ik hoop dat we in volgende boeken wat meer over hem te weet komen, want ik wil wel weten hoe hij de winkel is begonnen en waarom hij met alle dieren kan praten. Ook nieuwsgierig hoe hij de kinderen matcht/matched met de dieren. Zoals ik al zei, persoonlijkheid? Maar hij kent de kinderen amper, dus misschien voelt ie het wel aan.

We zien ook andere magische dieren die blijkbaar af en toe vrij rondlopen/vliegen. Zoals die eekhoorn die we steeds door het verhaal zien komen, en dan is er de ekster die echt precies doet wat eksters het beste doen, stelen en voor veel problemen zorgen. 😛

Alleen vond ik de kinderen erggggg strontvervelend. Ida was zo’n know-it-all en oh wee als iemand het beter wist of beter was in iets. Bennie was gewoon supersaai. Ik vond Bennies dier ook gewoon eh. Wat een tut. Goed, het was wel lief van haar dat ze haar best deed voor Bennie. Dan waren er nog een aantal andere dingen waar ik gewoon mijn ogen bij aan het rollen was. Zoals dat Ida de verjaardag was vergeten en in plaats van even bellen op de dag zelve ging Bennie maar lekker chaggie doen. Ugh. Praat gewoon met elkaar. Het heeft uiteindelijk weken geduurd voordat het hoge woord kwam en zelfs Ida vond het belachelijk dat hij zo lang heeft zitten teren op dit gebeuren. Het is toch niet dat ze telepatisch is? En ze is nog helemaal nieuw en dan is er nog de spanning van een magisch dier, tja, mensen vergeten nou eenmaal wat. Het is lullig hoor, maar praat dan gewoon.

De illustraties waren ook niet helemaal mijn smaak, sorry.

Ik ga misschien nog wel verder lezen, ALS er andere karakters als hoofdpersoon verschijnen. Want ik wil zeker niet meer dit duo hebben. Geef mij maar andere kinderen, alhoewel… misschien niet dat ene meisje dat iedereen aan het pesten is. Maar ik gok dat we haar ook voorbij gaan zien komen. Meh.

Ik zou het boek ondanks de dingen die heb genoemd toch aanraden, want ik heb ook genoeg verteld dat erg leuk was. Plus, de schrijfstijl/vertaling was erg lekker om te lezen. Ik vloog zo door het boek heen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.