Review for Swinging London

Review for Swinging London

Christophe Arleston, Alessandro Barbucci, Ekhö, Swinging London, Big Ben, Fourmille, Tea, Scones, Clouds, Mist, Comics, Fourmille is terug en dit keer gaat zij met Yuri en onze preshaun naar het heerlijke London.

Ik was helemaal door het dolle heen toen ik zag dat bibliotheek #3 dit boek had. OMG, ik heb er al een tijdje naar uitgekeken en nu is hij er dan in de bibliotheek. Eindelijk kan ik hem lezen en zien waar de reizen ditmaal naar toe gaan en wat ons trio moet doen.

Ditmaal London dus, er is een thee-tekort. OMG. Engeland met een thee-tekort. Dat is al erg voor de mensen die daar wonen maar kun je nagaan hoe het is voor de preshaunen. Zonder thee worden ze wilden en transformeren ze. Niet iets wat je wilt in een hele drukke stad. Het is aan Fourmille en haar groep om uit te vinden wat er mis is en de thee weer te vinden/goed te krijgen.

Het was heerlijk om de London te zien van Ekhö. Je herkent natuurlijk bergen maar het is ook leuk om te zien dat het toch ook een andere tijd is. De tube die door een olifant in een rad wordt bewogen, slakken en de rode dubbeldekkers, galjoenen, Vivienne Westwood is nu Vivienne & Malcom, maar sorry ik herken de stijl van de kleding direct en ook Vivienne natuurlijk, de Beatles. Ja, de tekenaar en de schrijver hebben echt hun best gedaan om van alles in het boek te gooien maar het voelt nooit als overdreven. Ik zat juist uit te kijken naar dit soort dingen. En oh ja, er zijn er nog meer, ik heb er maar een paar genoemd.

Ik had veel plezier met het zien hoe Fourmille zich infiltreerde met een groep krakers en hoe ze echt helemaal op ging in de groep. Goed, ik zat wel even twijfelachtig te kijken toen ze wakker werd tussen iedereen… terwijl ze allemaal naakt waren. Ach ja, kregen we een kans om wat mooie lijven te zijn, want dat kan de illustrator zo prachtig doen.

En Fourmille die high was door LSD en hoe ze toen reageerde? Prachtig. Al was ze nog helderder met betrekking op wat dingen dan ze normaal was, wat ik helemaal mooi vond. Iedereen dacht dat ze aan het bazelen was maar ondertussen sloeg ze wel de spijker op de kop.

Ah hoe heerlijk. Mensen die mijn reviews voor de vorige boeken hebben gelezen weten dat ik een beetje moe werd van het spook van de week. Want in elk boek is Fourmille wel bezeten door een spook en doet ze allerlei dingen. Gelukkig in dit deel geen bezitting, gewoon Fourmille en Yuri die op zoek gaan naar thee en ondertussen van alles meemaken.

Wie de thee had gejat? Tja, ik wist het eerst niet, maar toen kwamen er toch grote hints langs en had ik een vermoeden. Het einde was erg spannend met een lekkere achtervolging, grote preshauns, en thee, zoveel thee.

Heerlijk veel referenties dit keer. Harry Potter (wanneer ze op een mijnkarretje over draken gaat), James Bond (theme song en het feit dat de persoon daar El heet), Star Wars (wat Yuri zei en de vrouw die uit thee kwam).

Pluspunten naar de superleuke cover die echt mooi is gedaan. En natuurlijk nog meer punten naar de geweldige art. Ik hou toch zo van deze art.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.