Review for Stillhouse Lake

Review for Stillhouse Lake

Stillhouse Lake, Green, Dark, Orange Letters, Rachel Caine, Rowing, Boat, Paddles, Silhouette“Op dat moment drong het afschuwelijke besef tot haar door.
Het is geen pop.
En hoewel ze dat zeker niet van plan was geweest, begon ze onbedaarlijk te gillen.”

Wat een heerlijk spannend boek! Ik had hem gisteren al uit kunnen lezen als ik wat meer tijd had gehad om te lezen. 😛 Maar ik had gisteren maar een uurtje, die dag ervoor ook maar iets van een uurtje, dus ja, dan duurt het even om te lezen. 😛

Ik lees niet vaak dit soort boeken, thrillers/psychologische thriller, maar ik ben superblij dat ik dit boek heb meegenomen uit de bibliotheek. Helaas hebben ze niet de andere delen dus hopelijk komen die er nog zodra de vertaling uit is.

Het boek begint toen alles in Gwen/Ginas leven helemaal overhoop werd gehaald. Ze heeft net haar kinderen opgehaald en ze is bijna thuis als er allemaal commotie is om haar huis. Een auto is in haar huis gereden, maar dat is nog niet waar de commotie echt voor is. Want er is iets gevonden in de garage. Iets gruwelijks. Iets wat Gina/Gwen niet had verwacht. Haar man… is een moordenaar. Een seriemoordenaar. Ze wordt meteen opgepakt voor de ogen van haar kinderen zonder enige gedachte over de gevoelens van de vrouw of de kinderen. Ik vond dit echt zwaar overdreven.

En daarna switchen we naar een paar jaar later. Gwen/Gina probeert te leven. Te overleven is misschien het betere woord. Want ik kan je zeggen, na ik het hele boek heb gelezen, dat Gwen/Gina geen leven heeft. Ze is constant op haar hoede, is getraint tot de max, paranoia heerst, ik vroeg me af hoe lang ze nog zou volhouden voordat ze in elkaar zal storten. Ik vond het enorm moedig van haar dat ze ondanks alles toch doorging, voor haar kinderen in ieder geval. Ze doet alles voor hen. Ze probeert een nieuw leven op te starten maar is ook al plannen aan het maken om te vluchten. Want, zo vinden we uit, er zijn stalkers overal. Mensen die haar, of haar en de kinderen, dood willen hebben.

En we zien hoe de kinderen gebukt gaan onder al dit. Allebei pubers (de een 11 de ander 14) en je kunt voorstellen dat deze kinderen al heel wat hebben gezien en dat ze gewoon vrij willen zijn. Gewoon vrienden willen maken. Gewoon op internet kunnen gaan. Niet bang hoeven te zijn dat iemand ze kwaad doet. Door het boek, en met alles wat er gaat gebeuren/gebeurde, zien we hoe moeilijk de kinderen het hebben en dat ze er, net als hun moeder, helemaal onder door gaan. Arme kinderen.

Ik vond het echt enorme bullshit hoe iedereen Gina/Gwen behandelde. Zelfs toen haar onschuld was bewezen werd ze door veel mensen gezien als een hulpje of als een slechterik. Ook later als er dingen gebeuren om haar heen gaan mensen meteen er maar van uit dat zij het allemaal doet. En ik had gewoon zin om mensen te slaan. Sorry hoor, maar dat haar man nou een griezelige gast is die heel goed is in keeping up with appearances betekent niet dat zij slecht is. Zoals de politie haar behandelde? En het was gewoon heftig om te zien hoeveel troep zij over zich heen krijgt op het internet, hoe mensen zelfs na jaren nog steeds aan het jagen zijn op haar. Nog steeds naar haar zoeken. Nog steeds haar dood willen hebben voor iets dat zij niet eens wist.
Je vraagt je af hoe natuurlijk, en dat deed ik ook in dit boek. Maar ik kan me ook heel goed voorstellen dat de man gewoon een goede toneelspeler is, zoals ik al zei, goed met keeping up with appearances. Soms heb je het gewoon niet door. Soms zie je het gewoon echt niet. Er zijn natuurlijk hints, maar tja, ik kan me voorstellen dat je die niet zo een twee drie als iets zorgelijks ziet. Daarom vond ik haar antwoord op een gegeven moment geweldig. Ze las iemand duidelijk een les dat ze ook niks had kunnen horen omdat haar man, zodra hij de meisjes had ontvoerd, bij ze de stembanden doorsneed. Jep. Ze kunnen dus niet eens meer gillen. Of praten. Of iets van geluid maken.
Dus ik, ik was vreselijk gefrustreerd met hoe iedereen Gwen behandelde. Ik had graag gezien dat mensen wat vriendelijker waren. Wat meer begrip toonden. Dat ze de echte Gwen/Gina zien. Een lieve vrouw die gewoon een fout heeft gemaakt toen ze jonger was. De fout dat ze voor iemand viel die uiteindelijk een pscyhopaat was.

Er zijn bergen en bergen twists en turns en het hield het boek superspannend. Gaat Gwen/Gina weer vluchten? Hoe kan haar man al die dingen doen ondanks dat hij in de dodencel zit? Wie is de moordenaar die nu het kleine dorpje plaagt en waarom kopieert hij hoe Melvin meisjes vermoordt? Wat is er met Sam, wat is zijn geschiedenis? Af en toe zat ik met open mond te lezen want ik verwachtte niet een twist of turn die naar me toe werd gegooid.

Het einde, HOLY WOW. Dat was echt superspannend en ik moest ook op punten huilen. Ik was aan het juichen voor Gwen/Gina, hup hup meid, je kunt het! We komen achter een berg dingen en dan eindigt het boek op een manier, wauw, ik moet gewoon de volgende boeken hebben. Ik moet weten hoe dit verder gaat. Hoe zal dit eindigen?

Wel, ik kan waarschijnlijk nog wel een tijdje doorpraten/schrijven over dit boek, maar ik denk dat ik het maar hier bij hou en eindig met dat ik het boek aan iedereen zal aanraden als je een spannend boek wilt hebben met lekker veel twists en turns. Vertrouw niemand!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: